öyle bir fotoğraf ki baktığım, karşımda aynı bakışla oturuyormuşsun gibi... sanki içinden çıkacakmışsın da, benim seni sevdiğim kadar sevecekmişsin gibi...seni çok uzun zamandır istediğim kadar beni isteyecekmişsin gibi...

Biraz önce terasta sigara içerken - ben bıraktım ama o beni bırakmadı ve mutluyum :) - aklıma geldi. İlkokuldayken bando takımına girmek istemiştim. Bando öğretmeni bana patlak bir trampet vermişti ve bunu yaptırırsan çalışmalara katılabilirsin demişti. Çocuk saflığı, son derece mutlu eve gitmiştim o patlak trampetle... Babam çok kızmıştı ve geri göndermişti o trampeti. Anlayamamıştım tabi neden geri gönderdiğini ve benim neden bando takımında olamayacağımı. Yaşadığım ilk ciddi hayal kırıklığıydı sanırım. Sonraki en büyük hayal kırıklığımsa Anadolu Üniversitesi Sinema Televizyon bölümünün yazılı sınavını geçemediğimi öğrendim andı. Bu ikisinden daha büyüğü yok sanırım ya da aklıma gelmiyor şu anda. O zamanların üzerinden çok zaman geçmiş olsa da hala herkesi kendim gibi sanıp, bazı şeylere üzülebiliyorum, şaşırabiliyorum. Ama hayal kırıklığına uğramıyorum. Kendimi çok ufak şeylerle mutlu etmeyi öğreneli de çok uzun zaman oldu çünkü ve ne yazık ki ailem dışında hiç kimseye güvenmemeyi...

Aşk adına hiç bir şey yok.
Olmalı...

Sigarayı bırakmak, biten kötü bir ilişkinin ardından üzülmek gibi bişeymiş. Bitenin ardından yaşadıklarını düşündüğün zaman çoğu boktan anılardır ama azcık da olsa güzel zamanlar vardır. Sadece o güzel zamanları hatırlar özlersin, kötü zamanları hiç düşünmezsin. Ne olursa olsun sevmişsindir çünkü. Sana zarar da verse vazgeçmek istemezsin. Öyle bişi işte sigarayı bırakmak. Vazgeçtim işte ama zor hem de çok zor. 4. gündeyim ve bugün çok zorlanıyorum. Ciddi anlamda zaafım olan bir şeyi terketmeye çalışıyorum. Deniyorum. Olacak inşallah.

Hani bazı şarkıları sözleri kendimizi anlattığı için çok severiz. Aradan ne kadar zaman geçerse geçsin o şarkıyı ne zaman dinlesek hep aynı kişiyi, anı ya da yeri anımsarız. Bir şeyleri anımsatmadan, anlatmadan Sezen'in en çok Güllerim Soldu'sunu severim ben. Bir gün Ebru'ya "nedensizce çok seviyorum bu şarkıyı, bulamadım bu kadar etkilemesinin sebebini, adlandıramadım" gibi bişiler demiştim. "Çok naif bir şarkı, ondandır" demişti bana. Gerçekten de öyleydi. Şarkı naifti işte. O günden beri daha bi çok severim Güllerim Soldu'yu. Belki de diğer Sezen şarkılarını küstürecek kadar çok severim.

İçtiğimiz onca sigaranın dumanı, gökyüzünü rahatsız etmez mi ki?

Mayıs ve Haziran çabucak geçer de Temmuz olur mu acaba? Hala bu kadar serin ve yağmurluyken hava, yaz gelir mi ki Ankara'ya ?

"Kırıldı valsimiz tam ortasından
Baktık uzaktan..."

ikibinsekiz

ailemin ve dostlarımın varlıklarını, sevgilerini çokça hissettim. zaten bildiğim kıymetlerini daha da bildim.
bir sürü konser izledim, dinledim.
çok güzel kitaplar okudum.
yeni albümler, filmler edindim arşivime
çok çalıştım, karşılığını maddi manevi aldım.
yeni arkadaşlar edindim.
iki senedir kanattığım bir yarayı bir daha açmamak üzere sarıp sarmaladım.
yeni bir yara açmak üzereyken kalbime, yüce rabbim yine beni gördü, gerçekleri gösterdi :)
acısı az, tatlısı çok bir yıl oldu ikibinsekiz.

ikibindokuz

ailem, dostlarım sağlıkla, mutlulukla hep yanımda olsunlar.
kültür-sanat yılı olsun. bu yıl izlediğimden daha çok konser izleyeyim, dinleyeyim.
okunmayı bekleyen kitaplarımın, dergilerimin hepsini vakit ayrıp okuyabileyim.
gözümü kör edecek bir aşk gelsin kalbime.
yine acısı az, tatlısı çok bir yıl olsun ikibindokuz
her şey gönlümce olsun :))

Delice Zeytin

Elbet sen de güzel olacaksın küçüğüm
Aşk güzel ediyor her şeyi
Kaşların, gözlerin ne güzel, bakışın ne güzel
Dert savurur, rüzgar toplar çiçeğini
Bak bu ışık senin ışığın
Dallarına ay doğmuş, delice, delice zeytin
...
Hüsnü Arkan

Uzun zamandır hiçbir şeyi bu kadar istemedim galiba. Galiba değil, düzeltiyorum. Uzun hem de çok uzun zamandır hiçbir şeyi bu kadar istemedim.
Net. Kesin. Çok eminim.
Ben hala bir şeyi çok istersem olacağına inanıyorum.
"Olmalı, olacak, istiyorum"

Güldünya Şarkıları

Aylin Aslım'ın anlatmı ile Güldünya Şarkıları:

"Kadın hakları ve özgürlükleri, Türkiye'de işlenmiş ve işlenmekte olan namus cinayetlerine dikkat çekmek ve toplumsal bir bilinçlenmeye katkıda bulunmak amacıyla hazırlanan bu albüm, belki de bu isimlerin bir arada olduğu ilk ve tek albüm. Güldünya Şarkıları'nda Sezen Aksu, Ajda Pekkan, Nazan Öncel, Nilüfer, Şebnem Ferah, Aynur, Rojin, Şevval Sam, Funda Arar... gibi Türkiye'nin değerli kadın sesleri yer alıyor. Bazı şarkıcılar burada kendi sarkılarını söylerken, bazıları da birbirlerinin şarkısını seslendirdi. Örneğin Şebnem Ferah Sezen Aksu'nun "Masum Değiliz" ini söyledi, ben Nilüfer'in "Karar Verdim" adlı şarkısını...
"AİLE İÇİ ŞİDDETE SON!" hareketine destek olmak istiyorsanız, bu albümden bir orijinal kopya edinin - arsivinizde bulunmasi hem size iyi hissettirecek, hem de onbinlerce siddet kurbani kadin ve cocuga..."

Ben kendimi az da olsa birilerine destek olabildiğim için iyi hissediyorum. Kocası, babası veya erkek kardeşi olduğu için, erkek olduğu için töre adına, kendilerinin belirledikleri yanlışları düzeltmek adına, namus denen şeyi temizlemek adına kadınların cezalandırılmasını kabul etmiyorum. Bu şekilde de olsa destek olabildiğim için gerçekten çok çok mutluyum. Destek olmanın yanısıra, müzikal anlamda çok çok başarılı bir albüme sahip oldum.

Aile İçi Şiddet olaylarını dinlediğinizde, izlediğinizde, okuduğunuzda kadın-erkek farketmez biraz olsun içiniz sızlıyorsa o kadınlara destek olabilmek için gelirinin tamamı Aile İçi Şiddet Hattı'na aktarılacak olan bu albümü alın, dinleyin...

"Bir sabah çıksam kaybolsam. Dönmesem kalsam anılarda. Belki bir sevda türküsünde vurulurdum. Gel künyemi al dağlardan.
Aşk nedir söyle kayboldum. Belki bir düşte unutulmak. Her sabah bir dev masalında uyanınca, hep çocuk kalmak kurtulmak...
Kar yağıyor bu gece. Öyle beyaz ki şehir. Anlamak bir ömür sürer, hayat niye kirlenir?
Karlı bir gece sen buldun. Kaldırımlarda kalbimi. Al götür rüzgarlara savur, hadi durma. Ver benim eski yarimi.
Ben kimim söyle kayboldum. Dönmedim kaldım anılarda. Her sabah bir çöl masalında uyanırdım. Belki de yanlış bir Leyla."
Leyla, Hüsnü Arkan - Ezginin Günlüğü

Olmazsa olmaz albümler

"Ben sana küsüm aslında haBerin yok. koyup gittiğin yerde kötülük çok..."
Sezen Aksu

"Ezginin Günlüğü, müziğin ne olduğu ve nasıl yapılması konusunda tam bir örnek oluşturuyor. Dinleyenin, "Bu şarkıları iyi ki dinledim" diyeceği, "Bu şarkıları dinlemeden önceki 'ben' değilim artık" diye düşüneceği şarkılar bunlar. Çok fazla böyle grup yok biliyorsunuz. İnsanın içini ısıtan, bazen burkan - acıtan ama ne olursa olsun, bir yerlerde bir kapının nasıl olsa açılacağı duygusunu hep beraberinizde gezdirmenizi sağlayan bir grup." Naim Dilmener

Bir zamandır Ezginin Günlüğü ile ilgili ben de bir şeyler yazmak istiyordum. Naim Dilmener'in anlatımı üzerine daha ne yazılabilir ki?

Bazen susmak daha iyidir. "İçimde kalacağına söyleyim kurtulayım, ne olacaksa olsun" gibi düşünceler insanı yıpratmaktan başka bir işe yaramaz. Susup bir kenara çekilmek ve olacakları beklemek daha iyidir bazen...

Hata ettik biz. İnceden sızlıyor kalbim. Çok değil ama birazcık sızlıyor işte. Tuhaf, anlamlandıramadığım hisler kaldı bana o geceden.Belki de bir daha asla kalkmayacak bir duvar ördük aramıza. Hissediyorum, sen de aynı şeyleri düşünüyorsun. Bu yüzden uzak durmaya çalışıyorum senden. Konuşabileceğimiz bir şey de değil bu. Biliyoruz çünkü ikimiz de yanlış yaptığımızı.

"mor yıllar dolu dizgin geçer üzerimden
yüzümde çizik çizik sevda yazılır
seninki en derini, süzülür gider sol yanımdan
yıllanmış aşklar geçer gider gözümden
sonuna gitmek ya da kalmak yazılır
yanımda kalsan bozulur, döner kader
son durağımda"
Ziynet Sali

Ortaçgil'den esinlenme...

Bülent Ortaçgil "Mavi Kuş" da "sokaklar bile sokaklara kesişir" der ya, nereye taşınırsak taşınalım bizim sokaklarımız kesişemedi seninle.
Sen hep çıkmaz sokaklarda yaşadın.
Çıkmaz sokakları tercih ettin.
Bugün anladım ki o asla kesişmeyecek sokaklarımızda pencerelerimizden "... ve sen, ben değirmenlere karşı bile bile birer yitik savaşçı" şarkısı süzülecek koca bir ömür...

"Zaman düşer ellerimden yere
Oradan tahta boşa
Saatler çalışır izinsiz
Hep bir sonraya
Resimler sarı güneşsizlikten
Duygular değişir
Dostlar dağılır dört bir yana
Kendi yollarına
Ve sen, ben değirmenlere karşı bile bile birer yitik savaşçı
Akarız dereler gibi denizlere
Belki de en güzeli böyle
Uçurtma uçar sözlüğümden
Geri gelmeyecek bir kuş
Yaşanmamış kırıntılar sadece bir düş
Zaman düşer ellerimden yere
Oradan tahta boşa
Saatler çalışır izinsiz
Hep bir sonraya
Ve sen, ben değirmenlere karşı bile bile birer yitik savaşçı
Akarız dereler gibi denizlere
Belki de en güzeli böyle"
Bülent Ortaçgil

"Hani böyle karanlık bir gecede, ıssız bir yokuşu tek başına inerken bir köşeyi dönersin de deniz çıkar ya karşına. Sonra o denizde bir gemi belirir. Şıkır şıkır ışıklarla geçip gider. Sen sevinirsin. Hiç nedensiz ama. Sonra için kıpırdar ya hani, öyle işte. Seni tanıdığımdan beri bir gemi geçiyor içimden. Hep ama..."
Mehmet - Çemberimde Gül Oya

Kraliçe "Kış Masalı"... Senelerdir ne zaman dinlesem, ne durumda ya da hangi ruh hali içersinde olursam olayım gülümsetebilmiştir beni. İyi ki varsın be Sezen...

"dinleme yüreğim kendini kalk son bir kara trene bin ve sevdayı gördüğün her durakta hiç düşünme in"

Sezen Aksu

Körfezi 32. kattan yemyeşil, pırıl pırıl görmek güzel. Çocukken sabahları sesiyle uyandığım, adını hala bilmediğim kuşun sesiyle mutlu uyanmak güzel. Üşüten ama deniz kokan rüzgar güzel. Martıların kaygısız gökyüzünde süzülmelerini görmek güzel. Bir haftadır günde 4 saatten fazla uyumamış ve çok yorgun olsam da bu işi yapmak güzel. Hayat çok ama çok güzel.

"bir gün hatırlıyorum hayal meyal, uzakta...
bir gün hatırlıyorum sen ve ben İstanbul'da...
merhaba derken İstanbul bir vapur çığlığında.
sen ve ben seven ve sevilen,
İstanbul o en güzel...
bir deniz, sakin sessiz, karşıda gülümserken...
bir gün, öyle bir gündü o benzeri yaşanmamış.
öyle mutluydum ki İstanbul'da ben...
İstanbul'da bir güzel, İstanbul kadar güzel"

Kayahan

"kalk, geç karşıma, aç gönlünü, dön gel yavaşça
ben sensiz yanan bir ateştim, söndüm zamanla
bir düşman gibi gel üstüme, özletme kendini
sen bir dost gibi, kardeş gibi özlenen sevgili
sabrı öğütler zaman
oysa odur durmayan
ben beklerim de zaman beklemez ki beni
iyisi mi sen kalk, geç karşıma, aç gönlünü, dön gel yavaşça
ben sensiz yanan bir ateştim söndüm zamanla"
Pinhani

"Söz gümüşse sükut altındır" derler ya, bazen gerçekten öyledir. Şimdilerde sükut zamanı. Sabır zamanı.

Geçenlerde Tunalı’ da yürürken şöyle bir etrafa baktım da, iki senedir o kadar az gelmene rağmen anılarım olmuş seninle Tunalı' nın bir yerlerinde.Biz bir şey olamamışız ama anılarımız olmuş bir yerlerde…

arada bir gelenler geliyor. "kırayım kafayı, bırakayım herkesi, her şeyi çekip gideyim İstanbul' a " diyorum. ama gidemiyorum, bırakamıyorum hiç bir şeyi... cesaretsizliğimi "neden bırakacaksın ki? ailen, işin, nerdeyse her
köşesini bildiğin; seni büyüten şehrin, sevdiğin arkadaşların var. saçmalama" düşüncesiyle örtüyorum. Daha görmeden sevdiğim, hep merak ettiğim, beni çağırdığını düşündüğüm -bu düşünce de ayrı bir kafa kırıklığı-, içimde hep yer etmiş İstanbul' a kocaman bir korkak olduğum için gidemiyorum. Şehri anlatan kitaplar okuyup, şarkılar dinleyip, arada bir kaçarak avutuyorum kendimi. yazık...

"bir senin gözler beni anlar elimde değil. görür görmez deliren ihtiyaçlar elimde değil. düşerken son bir kez yalana benimsin benim. yalansan yalanı severim elimde değil.
gitme nolur gitme itirazlar elimde değil. yanlızım, yalnızız, yanlızlıklar elimde değil. düşerken son bir kez yalana benimsin benim. yalansan yalanı severim elimde değil.
yüzü suyu hürmetine bir gel aşkın. içimde bir rüzgar essin. bu gece doldum, bu gece taştım adımı yüzüme söylersin. gel kollarına bir gel aşkın. içimde bir rüzgar essin. geceme doldun, geceme taştın. güzelsin ah güzelsin.
gözlerinden sızan karanlıklar umrumda değil. ne şimdi ne sonra ne boşluklar umrumda değil. düşerken son bir kez yalana benimsin benim. yalansan yalanı severim elimde değil.
dizime başını düşür uyu. saçlarım yüzünde gezsin. geceler uzun, geceler boyu ben yorgun sen güzelsin. dizime başını düşür uyu. korkular içimden aksın gitsin. geceler uzun, geceler boyu ben yorgun sen güzelsin."

Vega

Kelimeler devamlı kafamda dönüp duruyorlar. Ayrı ayrı, bir araya gelemeden öylece sersem sepelek dolaşıyorlar beynimin içinde. Kafamı toparlayıp da cümleler haline getiremiyorum o kelimeleri. İşlerin yoğunluğundan, işle ilgili bi ton mevzuyu düşünmekten yazmaya zaman ayıramıyorum ve bu beni delirtiyor.

sessiz, ışıksız, yıldızlı, dalga sesli bir gece olsa... bir de sen...

Hayatım boyunca bilerek ve isteyerek yaptığım şeylerin çok azından pişmanlık duymuşumdur. Bunların içinde en pişman olduğum hareket, 9 sene önce boktan bir sınav yüzünden Metallica konserine gitmemektir. Üstelik sınavım berbat geçmişti. Üstüne bütünlemeden de bişi çıkmamış, daha da beteri o dersten bölümde bir tek ben kalmıştım. Gerçi dersten geçsem bile yine de konsere gitmediğim için pişman olacaktım. Geçtiğimiz aylarda Metallica' nın Avrupa turnesi kapsamında 27 Temmuz' da İstanbul' a gelmesi ihtimali belirdi. Aylardır heyecanla beklerken, ümidimi kesmek üzereydim ki bugün Metallica.com da 27 Temmuz İstanbul Ali Sami Yen' i görünce delirdim. Hiç izlememiş olsam da, eminim ki muhteşem bi konser olacak.

bu adamları canlı izlemeden ölmek istemiyorum

Özledim
Tuna...
İstanbul...
Kayhan...
Karaincir...
Volkan...
Ilgar...
98-99 Kırıkkale Kız Öğrenci Yurdu A Blok 3. Kat ortamı...
Gecenin bir köründe Zep'li, Ala'lı, Ebru'lu, Tolga' lı sekreteryalar, kongre merkezleri...

"is karası gibiyim o temiz ellerinde. dil yarası gibiyim o masum sözlerinde. kal deme hiç, bunu benden isteme. sus bu gece bana aşktan sakın hiç bahsetme. dur bu gece bana dokunma, beni delirtme. sana boşuna umut vermek istemem. çağıran bir şeyler var hep beni uzak şehirlerde. bana ait birşeyler var o sert gülüşlerde. sen yine olduğun gibi kal. benim için sakın değişme. giderim bugün ha yarın hareket vakti gelince. sen yine olduğun gibi kal. ben misafirim bu şehirde. bir el sallarsın yeter hareket vakti gelince. mum gibiyim senin ışıl ışıl gözlerinde. kum gibiyim uçsuz bucaksız o çöllerinde. kış gibiyim yakan yaz güneşinde. hırsız gibiyim kadehteki o ruj izlerinde. dil gibiyim yanağındaki o beninde. kal deme hiç bunu benden isteme."

Umay Umay

"şimdi başkentte karlı sokaklar
kaybolan günlerin sırrını saklar
bir tozlu plak gibi o hatıralar
o eski şarkıyı çalarsa çalsın"

bozma sakın kendini, böyle kal hep...
sessizliğini dinlemek bile güzel olsun her zaman...

İlk defa bir koza ördüm kendime.
Kozamı çokça kongre işleri yaparak, biraz atkı falan örerek, biraz da puzzle yaparak iyice sarıp sarmalıyorum son günlerde.
Hiç çıkasım yok bu aralar kozamdan. Daha huzurluyum böyle.
Kimbilir, kelebek olur çıkarım belki de günün birinde...

"Biz seninle kocaman bir bahçe gibiyiz.
Büyük bir göl, püfür püfür bir bulut...
İki kişi bir bütün olunca kaplar mı her yanı?"

"bu yıl da aşk buraya hiç uğramadı"

Tırmanırken ayağı kaymış, belinde iple dağın bir yerine tutunabilmiş, düşmemek için direnen bir dağcı gibi hisseder insan kendini bazen… Yukarı geri tırmanabilmek için yaptığınız her hamlede sallanırsınız ve kayalara sürtünerek biraz daha kesilir sizi tutan ip, daha da incelir...
Bir süre sonra, yukarı çıkmak için bir hamle daha yaparsanız ip tamamen kesilecek ve aşağı düşecekmişsiniz gibi gelir. Bundan sonra da hiç bir şey yapmadan, birileri sizi yukarı çeksin diye öylece beklemek gerekir galiba…

Not: Yazımı can dostum, kardeşim, sayfamın bildiğim en sıkı takipçisi Ali Akgün' e ithaf ediyorum. Uzun zamandır şarkı sözleri ile geçiştirdikten sonraki ilk yazım olduğu için...

"Uyanır gece yarısı, yoktan sevda yaparım
Adamım bu küçük işlere ben bakarım, yanarım
Adamım bu küçük işlere ben bakarım, yakarım
Dilsizler bana danışır, kelebeklerin aklı benim
Gemilerle her gece ben çok uzaklardan dönerim
Çağırırlar küçük adımı, karafakiden ben akarım
Benim adım Ebruli, biraz gerçek biraz hülya
Yalanımı sevsinler, aşksız dönmüyor dünya
Benim adım Ebruli, biraz gerçek biraz hülya
Yalanımı sevsinler, yalansız dönmüyor dünya
Kalbim sevda kuyusu, her gün yoldan çıkarım
Adamım bu küçük işlere ben bakarım, yanarım
Adamım bu küçük işlere ben bakarım, yakarım
Sen unut geçmişini, ben aklımda tutarım
Adamım bu küçük işlere ben bakarım, yanarım
Adamım bu küçük işlere ben bakarım, yakarım"

"ben bir mülteciyim kendi yüreğimden başka sığınacak yerim yok yurdum yok
ben bir mülteciyim yüreğime sığındım burada savaş çıksa bile ölen yok
tüm hayallerin sonsuzluğa ve sona erebildiği yerdeyim
tüm niyetlerin bedenleri varmışçasına görülebildiği bir yerdeyim
ben bir mülteciyim yüreğimde yaşıyorum esir değil kul hiç değil kendimde yaşıyorum
ben bir mülteciyim burada aslında sınır yok kazanmak kaybetmek yok
bu güçten daha büyük güç yok
artık eminim her şey içimde filizlenip istersem büyüyor bakmazsam çürüyor
aşil topuğum aşktı, başka yüreklerde mutlu olmadım, yaşayamadım
oysa içimde ne ok var ne de atan, ne yön ne arka ön ister yaşa ister sön
ben bir mülteciyim kendi yüreğimden başka sığınacak yerim yok yurdum yok
tüm kitapların arasında kurutulup saklanan anılarla dolu bir yerdeyim
tüm sözcüklerin cümlelerden kurtulmuş gibi incitmeden özgür kalabildiği yerdeyim"

"Öyle şeyler söyleyebilmek isterdim ki anlatabilmek... Her kelimesi seni çeksin saklasın bir yerlerde; derin... Öyle şeyler gösterebilmek isterdim ki resmedebilmek... Rüzgar olmak isterdim ki eseyim etrafında; serin...Bu bir rüya, bu bir dua Ne dersen de, öyle olsun Rüzgara karşı uçmaya çalıştım. Gözlerim kapalı seni aradım. Körebe oynar gibi... El yordamıyla, sezgiyle..."

ne zaman böyle olduk biz?
herkes mutsuz, herkes asabi
sabahları araçlarda kimsenin kimseye tahammülü yok. kavgasız gürültüsüz bir gün geçmiyor
herkes yorgun, kimsenin zamanı yok
herkes bunalımda, depresyonda
mutlu olmayı öğreten (!) kitaplar milyonlarca satıyor. kendi kendimize mutlu olamayacak kadar mı değiştik biz? oysa orda yazan herşeyi bilirdik biz zaten. iyi düşünürsen, her şeyin iyi olacağını kimse kimseye öğretmezdi. gerek yoktu ki... hissederdik...
kapı komşumuza selam vermeye üşenir olduk
zorluklarla başa çıkacak, yolunda gitmeyen şeyleri değiştirmek için çalışacak gücü yok kimsenin, herkes herşeyin kolayına kaçıyor
daha çok para kazanmak için deli gibi çalışıyor herkes ve o paraları tadınca, keyfince harcayamadan ölüp gidiyor.
çocuklar sokakata oynamıyor; bilmiyorlar oyunları... daha da kötüsü oynamak istemiyorlar
"alkolik hareket engellenemez" cümlesini kim ne zaman ve niye ortaya çıkardı? nerde fasıllı, tadında bırakılan, sohbetli şen rakı sofraları? elde içki neden mal gibi etrafa bakıp duruyoruz ki?
ne zaman böyle olduk biz?
biri beni Madam Niki' nin Konağı'na, o yıllara götürsün...

Selçuk kardeşin sayfasındaki yazıdır.
Yorum götürmeyecek kadar süper bir tespittir.

"11. Cumhurbaşkanlığı seçimi yaklaşırken...Ankara'da yaşamayanlar için ön bilgi: İ. Melih Gökçek kontrolündeki İl Trafik Komisyonu, bilimsel, toplumsal veya çevresel hiç bir dayanağı olmadan kent merkezindeki tüm yolları 'tek yön' yaptığından beri, kısa ve basit yollar yerlerini son derece karmaşık labirentlerle bırakmış durumda.

Bu gülünç düzenlemelerden birisi, uygulamada korkunç olduğu kadar sembolik açıdan da çok anlamlı. Başkentin ana hattı olan Atatürk Bulvarı, Ulus Meydanı'ndan başlar, ilk Meclis'in, Hitit Güneşi'nin ve TBMM'nin yanından geçer, Kuğulu Kavşağı'ndan sonra Çankaya Köşkü'ne çıkar.

Daha doğrusu, çıkardı. Zaten altgeçitlerle delik deşik edilmiş Atatürk Bulvarı, artık Kuğulu'dan sonra tek yön. Yani Çankaya'ya çıkılamıyor. Tekrar edeyim: Ulus'tan çıkıp Meclis'ten geçen Atatürk Bulvarı, Köşk'e gitmiyor. Kısaca: Ulus, Meclis'ten Köşk'e, Atatürk'ten gidemiyor!Alternatif yol hangisi mi? İran Caddesi."

iyiki doğmuşsun cicim...

"neler neler gelir geçer her şey unutulur
bir ümitle yeni bir gün başlar
gelse de sonbahar
hayat gülümsüyor akıp giderken zaman
yine bir gün başlar yepyeni umutla
gelse de sonbahar"